quinta-feira, 22 de junho de 2017


Contextualizando 33 –  Jesus lava os pés dos discicípulos-  João 13:4,5
               


4 Levantou-se da ceia, tirou a vestimenta de cima e, tomando uma toalha, cingiu-se com ela.
5 Depois, deitou água na bacia e passou a lavar os pés aos discípulos e a enxugar-lhos com a toalha com que estava cingido.

4 ἐγείρεται (3PesSg.PresIndPas-ἐγείρω) ἐκ τοῦ δείπνου καὶ τίθησιν τὰ ἱµάτια, καὶ λαβὼν λέντιον διέζωσεν ἑαυτόν.
5 εἶτα βάλλει ὕδωρ εἰς τὸν νιπτῆρα καὶ ἤρξατο νίπτειν (InfPrAt) τοὺς πόδας τῶν µαθητῶν καὶ ἐκµάσσειν (InfPresAt) τῷ λεντίῳ ᾧ ἦν διεζωσµένος.

Ref.LXX.1Sm.25.40-42 καὶ ἦλθον οἱ παῖδες Δαυιδ πρὸς Αβιγαιαν εἰς Κάρμηλον καὶ ἐλάλησαν αὐτῇ λέγοντες Δαυιδ ἀπέστειλεν ἡμᾶς πρὸς σὲ λαβεῖν σε αὐτῷ εἰς γυναῖκα. 41καὶ ἀνέστη καὶ προσεκύνησεν ἐπὶ τὴν γῆν ἐπὶ πρόσωπον καὶ εἶπεν Ἰδοὺ ἡ δούλη σου εἰς παιδίσκην νίψαι πόδας τῶν παίδων σου. 42καὶ ἀνέστη Αβιγαια καὶ ἐπέβη ἐπὶ τὴν ὄνον, καὶ πέντε κοράσια ἠκολούθουν αὐτῇ, καὶ ἐπορεύθη ὀπίσω τῶν παίδων Δαυιδ καὶ γίνεται αὐτῷ εἰς γυναῖκα.
Vindo, pois, os criados de Davi a Abigail, no Carmelo, lhe falaram, dizendo: Davi nos tem mandado a ti, para te tomar por sua mulher.
41 Então ela se levantou, e se inclinou com o rosto em terra, e disse: Eis que a tua serva servirá de criada para lavar os pés dos criados de meu senhor.42 E Abigail se apressou, e se levantou, e montou num jumento com as suas cinco moças que seguiam as suas pisadas; e ela seguiu os mensageiros de Davi, e foi sua mulher.




Aspectos Semânticos
ἐκµάσσω – Fazer com que algo fique seco, enxugar. Em geral lavar os pés era serviço dos escravos. Dentre um grupo de escravos executava-o somente o mais humilde e exercendo um serviço desvalorizado. Com o pano de linho se cingiu do avental de escravo para servir, típico de escravo.


108.  A formação do infinitivo - Há 5 formas de infinitivos.
1.     Inf. Pres.– Apartir da raiz do tempo presente.
2.     Inf.Aor. – Apartir da raiz do tempo aoristo ativo para Inf.Aor.At/Méd. Não usa “ε” de aumento.
3.     Inf.Aor.Pass. – Apartir da raiz do aoristo passivo. Não usa “ε” de aumento.
4.     Inf.Perf.Méd/Pass. – Apartir da raiz do Perf.Méd/Pass.
5.     Inf.Fut. – Apartir da raiz do futuro.

A formação do infinitivo          
Tempo

Voz
Presente
Futuro
Perfeito
1 Aoristo
2 Aoristo
lύw
lύsw
lέluka
ἔlusa
λαμβάνω
Ativa
lύein
soltar
lύsein
ir soltar
lέlukέnai
ter solto
lῦsai
soltar
λαβεῖν
lançar
-εἰς τὸν ναὸν τοῦ Θεοῦ καθίσαι, ἀποδεικνύντα ἑαυτὸν ὅτι ἔστιν Θεός. (InfAorAt-καθίζω)
-No santuário de Deus assentar-se proclamando a si mesmo que é Deus.
Média
lύomai
lύesqai
Soltar p/si
lύsomai
lύsesqai
Ir soltar p/si
lέlumai
lelύsqai
Ter solto p/si
  elύsamhn
  lύsasqai
soltar p/si
ter solto p/si
λαβέsqai

lançar p/si mesmo
Passiva
lύomai
 lύesqai
ser solto
luqῆsomai
 luqῆsesqai
ir ser solto
lέlumai
lelύsqai
ter sido solto
έluqen
luqῆnai
Ter sido solto
γραφῆnai
estar escrito
Τίς ἄρα δύναται σωθῆναι;-Quem então pode ser salvo? (InfAorPass- σῴζω)
τίς δύναται ἀφιέναι ἁμαρτίας εἰ μὴ εἷς ὁ Θεός;
- Quem pode perdoar pecados se não um o Deus? (InfPresAt. - ἀφίημι)

Lc.11.1.  Κύριε, δίδαξον ἡμᾶς προσεύχεσθαι (InfPresMed/Pas – προσεύχομαι), καθὼς καὶ Ἰωάνης ἐδίδαξεν τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ.
-Senhor, ensina-nos a orar como também João ensinou aos seus discípulos.
Mc.5.3. ὃς τὴν κατοίκησιν εἶχεν ἐν τοῖς μνήμασιν, καὶ οὐδὲ ἁλύσει οὐκέτι οὐδεὶς ἐδύνατο αὐτὸν δῆσαι (InfAorAt.- δέω)
- o qual vivia nos sepulcros, e nem mesmo com cadeias alguém podia prendê-lo/ele prender.
Jo.7.19. τί με ζητεῖτε ἀποκτεῖναι (InfAorAt - ἀποκτείνω);
- Por que procurais matar-me/?/ Por que me procurais matar

Rm.1.28. Καὶ καθὼς οὐκ ἐδοκίμασαν τὸν Θεὸν ἔχειν (InfPresAt-ἔχω) ἐν ἐπιγνώσει, παρέδωκεν αὐτοὺς ὁ Θεὸς εἰς ἀδόκιμον νοῦν, ποιεῖν (InfPresAt –ποιέω)  τὰ μὴ καθήκοντα,
- E, por haverem desprezado o conhecimento de Deus, o próprio Deus os entregou a uma disposição mental reprovável, para praticarem coisas inconvenientes,




Ref.LXX. 2Mc.3.12. ἀδικηθῆναι (AorInfPass-ἀδικέω) δὲ τοὺς πεπιστευκότας τῇ τοῦ τόπου ἁγιωσύνῃ
-Era completamente impossível defraudar os que haviam depositado confiança na santidade do lugar.

                Referência para consulta no Evangelho de João
1:33
2:24
3:27
18:8
4:20
5:26
6:60
8:26
16:19
18:32
19:10
19:40
20:9
21:25
                                    

XXXI. CONJUGAÇÃO DE VERBOS EM mi
 




109. Verbos em mi - São verbos cuja pessoa do singular do presente  do indicativo ativo termina  em   “ mi ".  Estão entre os mais antigos verbos gregos.
São poucos frequentes no NT. Diferem dos verbos terminados “w"  apenas no imperfeito e no 2º aoristo. Os verbos em mi apresentam as desinências gregas primitivas.
Quando a raíz desses verbos termina em “a”, “e” , “o” ocorre o fechamento:
o ...w;  e...h; a...h.   
Os verbos em “ mi " são classificados de acordo com a vogal da raiz.
                               
1. Verbos de flexão completa
Radical em “a”
Paradigma representado por  ἵsthmi (radical –sta).
epistamai (compreendo, ser , conheço)
Radical em “e”
Paradigma representado por tίqhmi (radical qe)
Radical em “o”
Paradigma representado por dίdwmi (radical do).
Radical em “u”
Paradigma representado por deiknumi - mostro.
Verbos defectivos - São verbos que faltam algumas das formas (tempo, modo, pessoa). O paradigma é  representado por fhmί.
Obs- eἷmi - Ir .  Difere do verbo eἰmί – ser, estar.

2. Verbos com radicais terminados em vogal “a” - ἵsthmi
Pres Ind At
Pres Ind Méd/passivo
Imperfeito do Ind Méd/Pas
ἵsthmi-coloco
  ἵstamai-eu sou  colocado
ἵsthmhn- eu era colocado
ἵsthV- colocas
ἵstasai
ἵstaso
ἵsthsi-coloca
ἵstatai
ἵstato
ἵstamen-colocamos
ἵstάmeqa
ἵstάmeqa
ἵstatei-colocais
ἵstasqe
ἵstasqe
ἵstᾶsi-colocam
ἵstantai
ἵstanto
Infinitivo: ἵstanai
Particípio Pres At:
M - ἵstaV
F: istᾶsa
N - istάn
Infinitivo: ἵstasqai
Particípio: ἵstamenoV

Imperfeito Ind At
Pres. Subj Ativo
Imperativo
ἵsthn - Eu colocava
stῶ
Que eu coloque

ἵsthV - Tu colocavas
stῇV
Que tu coloques
ἵstᾰqi
ἵsth - Ele colocava
stῇ
Que ele coloque
ἰstάtw
ἵstάmen - Nós colocávamos
stῶmen
Que nós coloque.

ἵstate - Vós colocáveis
stῆte
Que evós coloqueis
ἵstate
ἵstasan - Eles colocavam
stῶsi(n)
Que eles coloquem
ἰstάstwsan
Infinitivo 2º Aoristo At  - stῆnai
Particípio 2º Aoristo At 
Masc - stάV
Fem -stᾶsa
Neutro - stάn

1º Aor. Ind At
 1AorInd Pas
2Aor.  Ind At
1Aor. Imperat. At- Coloque!
ἔsthsa-coloquei
ἐstάqhn
 ἔsthn-fiquei de pé
ἔsthsaV
ἐstάqhV
ἔsthV
2Aor. Imperat.At(Fique de pé!)
ἔsthse(n)
ἐstάqh
ἔsth
stῆqi
stήtw
stήte
stήtwsan
ἔsthsamen
ἐstάqhmen
ἔsthmen
ἔsthsate
ἐstάqhte
ἔsthte
ἔsthsan
ἐstάqhsan
ἔsthsan
2Aoristo  Ind At
2Aor. Imperativo At
Inf. 1 Aor At
παρέsthn- apresentei
παρέstῆqi
παρέstήtw
παρέstήte
παρέstήtwsan
παραστῆσαι- Apresentar
παρέsthV - apresentaste

παρέστη - apresentou
Inf. 2Aor At
παρέsthmen - apresentamos
παραστῆnαι - Apresentar
παρέsthte - apresentastes

παρέsthsan - apresentaram


Pres.Subj.Méd/Pass
2º Aoristo Subj Ativo
2º Aor.Subj.Médio
ἰstῶmai
stῶ-Que eu me ponha de pé
stῶmai
ἰstῇ
stῇV
stῇ
ἰstῆtai
stῇ
ἵstῇtai
ἰstώmeqa
stῶmen
ἵstῶmeqa
ἰstῆsqe
stῆte
ἵstῶsqe
ἰstῶntai
stῶsi(n)
ἵstῶntai

3. Radical em  “e”-  Paradigma tίqhmi - Ponho, coloco
Pres Ind At
Pres Subjuntivo At
Imperativo
tίqhmi - Ponho
tίqῶ - Que eu Ponha

tίqhV -Pões
tίqῃV - Ponhas
tίqei - Põe tu
tίqhsi - Põe
tίqῃ - Ponha
tiqέtw
tίqhmen -Pomos
tίqῶmen - Ponhamos

tίqete - Pondes
tίqῆte - Ponheis
tiqete
tίqhsai - Poem
tίq ῶsin - Ponham
tiqέtwsan
Infinitivo: tίqέnai
Particípio: tίqeίV
Pres Ind Méd/passivo
Imperativo Médio/passivo
tίqemai - põe tu para mim

tίqesai
tίqeso - põe tu para ti
tίqetai
tίqesqw
tίqέmeqa

tίqesqe
tίqesqe
tίqentai
tίqesqwsan
Infinitivo: tίqέsqai -   Particípio: tίqesmenoV, h - on

Imperf.Ind Ativo
Imperf.Ind Méd/Pass
1º Aoristo  Ind. Ativo
ἐtίqhn - Eu punha
ἐtίqέmhn- Eu punha p/ mim
ἔqhka- Eu pus
ἐtίqeiV
ἐtίqeso
ἔqhkaV
ἐtiqei
ἐtίqeto
ἔqhke(n)
ἐtiqemen
ἐtίqemeqa
ἔqήkamen
ἐtίqete
ἐtίqeste
ἔqήkate
ἐtίqesan
ἐtίqento
ἔqήkan
ἐνέγκας μέρος τι παρὰ τοὺς πόδας τῶν ἀποστόλων ἔθηκεν.(3PesSg.1AorIndAt-τίθημι)
-levando o restante, aos pés dos apóstolos depositou..

Aoristo Subjuntivo At
Imperativo

qῶ- Que eu ponha


qῇV
qέV -põe tu

qῇ
qέtw

qῶmen
qέte

qῆte
qέtwsan

qῶsi


Infinitivo -qeῖnai  - Particípio  -qeίV (qeisa), qέn


Aoristo Ind. Médio
Aoristo Subj Médio
Imperativo
ἐqemhn - Pus para mim
qῶmai - Que eu ponha p/ mim

ἔqou
qῇ
qoῦ - Põe tu para ti
ἔqeto
qῆtai
qέsqw
ἐqέmeqa
qώmeqa

ἔqesqe
qῆsqe
qέsqe
ἔqento
qέsqwsan
qέsqwsan
Infinitivo - qέsqai  - Particípio - qέmenoV - h, on


4. Radical terminado em “o” - dίdwmi - dar, colocar
Pres Ind At
Pres IndMéd/pass
Pres Subj At
Futuro
Fut.Méd/pas
 dίdwmi-Eu dou
 dίdomai-Dou p/ mim
 didῶ-Que eu dê
dώsῶ
dώsomai
dίdwV
dίdosai
dίdῷV
dώseίV
dώsῃ
dίdwsi (n)
dίdotai
dίdῷ  
dώseί
dώshtai
dίdomen
dίdόmeqa
dίdῶmen
dώsomen
dwsόmeqa
dίdote
dίdosqe
dίdῶte
dώsete
dώsesqe
didoῦsi (n)
dίdontai
dίdῶsi(n)
dώsousin
dώsontai
Infinitivo Pres- dίdόnai
Infinitivo Méd/Pass- dίdosqai
Particípio- ίdouV, dioῦsa, didόn
Particípio- didόmenoV
-Ὁ Θεὸς ὑπερηφάνοις ἀντιτάσσεται, ταπεινοῖς δὲ δίδωσιν χάριν.
- Deus aos soberbos resiste aos humildes porém dá graça.3PesPl.PresIndMéd (ἀντιτάσσw); 3PesSg.PresIndAt (δίδωμι).


Pres Subj Pass
Imper.Pr.Med/pas
Particípio pass– sendo dado
didῶmai-que s.dado

Masc
Fem
Neutro
dίdῷ-que sejas dado
dίdoso-sê dado
didόmenoV
didomέnh
 didόmenon
dίdώtai- que seja  
didόsqw
didomέnou
didomέnhV
didomέnou
dίdῶmeqa- que s.d




dίdῶsq que s.dado
didόsqe



dίdῶntai- que s.d
didόsqwn



                                                                 
Imperf Ind At
Imperf Méd/Passivo
1 Aor Ind At
1AorInd. Passivo
ἑdίdoun- dava
ἑdίdomhn-dava p/mim
ἔdwka-dei
ἑdwn- fui dado
ἑdίdouV-davas
ἑdίdoso
ἔdwkaV
ἑdwV- foste dado
ἑdίdou-dava
ἑdίdeto
ἔdwken
ἑdw- foi dado
ἑdίdomen- dav.
ἑdίdomeqa
ἔdwkamen
ἑdomen-fomos dados
ἑdίdote-daveis
ἑdίdosqe
ἔdώkate
ἑdote -fostes dados
ἑdidosan-dav
ἑdίdonto
ἔdwkan(san
ἑdosan-foram dados
                         
Imperativo Pres.
Impert. 2 Aor
  1Aor IndAt- paradίdomi


parέdwka-entreguei
2ª Pes Sg- dίdou - dá
dόV-  dá
parέdwkaς - entregaste
3ª Pes Sg-didόtw
dόtw - ceda
parέdwkε(ν)- entregou
2ª Pes Pl-dίdόte-dá a nós
dόte
parέdώkaμεν- entregamos
3ª Pes Pl-didόtwsan
dόtwsan
parέdώkaτε- entregastes


parέdώkaν-entregaram
                                              

Lc.6.38. δίδοτε (2PesPl.Imperativo Pres At-dίdwmi), καὶ δοθήσεται (3PesSg.FutIndPas-dίdwmi) ὑμῖν· μέτρον καλὸν πεπιεσμένον σεσαλευμένον ὑπερεκχυννόμενον δώσουσιν (3PesPl.FutIndAt-dίdwmi)εἰς τὸν κόλπον ὑμῶν· ᾧ γὰρ μέτρῳ μετρεῖτε ἀντιμετρηθήσεται ὑμῖν. - dai, e dar-se-vos-á; boa medida, recalcada, sacudida, transbordante, generosamente vos darão; porque com a medida com que tiverdes medido vos medirão também.


Ref.LXX. Ez.23.42. καὶ φωνὴν ἁρμονίας ἀνεκρούοντο καὶ πρὸς ἄνδρας ἐκ πλήθους ἀνθρώπων ἥκοντας ἐκ τῆς ἐρήμου καὶ ἐδίδοσαν (3PesPl.ImperfIndAt.- δίδωμι) ψέλια ἐπὶ τὰς χεῖρας αὐτῶν καὶ στέφανον καυχήσεως ἐπὶ τὰς κεφαλὰς αὐτῶν
- Ouvia-se ali a voz de uma multidão satisfeita; e com homens de classe baixa foram trazidos beberrões do deserto; e eles puseram braceletes nas mãos das mulheres, e coroas de esplendor nas suas cabeças.   

2Aor.Subj At
Impert.2AorAt
Imper.2AorMed
2Aor.Ind Med
Perfeito
dῶ-que eu dê


ἑdόmen-dei p mim
dέdwka
dῷV
dόV -dê tu
doῦ
ἑdou
dέdwkaς
dῷ, dώῃ
dόtw
dόsqw
ἑdoto
dέdwkε(ν)
dῶmen


ἑdόmeqa
dεdώkaμεν
dῶte
dόte
dόsqe
ἑdosqe
dεdώkaτε
dῶsi
dόtosan
dόsqwsan
ἑdonto
dέdwkaν
Infinitivo 2 Aor -At: doῦnai, Med. dόsqai, Pas. doqῆnai;
Particípio Aor-doύV(doῶsa), dόn
- Μὴ δῶτε τὸ ἅγιον τοῖς κυσίν, - (2PesPl.2AorSubjAt- δίδωµι)
-Não deis aos cães o que tiver sido consagrado.
-Δός μοι τοῦτο τὸ ὕδωρ. (2PesSg.AorImperativoAt. -δίδωµι)
-Dá-me dessa água.
Jo 13.29 - τινὲς γὰρ ἐδόκουν, ἐπεὶ τὸ γλωσσόκοµον εἶχεν Ἰούδας, ὅτι λέγει αὐτῷ [ὁ] Ἰησοῦς,Ἀγόρασον ὧν χρείαν ἔχοµεν εἰς τὴν ἑορτήν, ἢ τοῖς πτωχοῖς ἵνα τι δῷ (3PesSg.2AorSubjAt.-δίδωµι)
-Alguns de fato pensavam visto que a bolsa de dinheiro tinha Judas que diz para ele : Compra o que nos é necessário para a festa; ou aos pobres que algo desse./ Porque, como Judas tinha a bolsa, pensavam alguns que Jesus lhe tinha dito: Compra o que nos é necessário para a festa; ou que desse alguma coisa aos pobres.
Mt.14.11. καὶ ἠνέχθη ἡ κεφαλὴ αὐτοῦ ἐπὶ πίνακι καὶ ἐδόθη (3PesSga.1AorIndPass.- δίδωµι )τῷ κορασίῳ, καὶ ἤνεγκεν τῇ μητρὶ αὐτῆς.
- E foi trazida a cabeça dele sobre um prato, e foi dada à jovem, e ela a levou para a sua mãe.  

Ref.LXX.Lv.23.38. πλὴν τῶν σαββάτων κυρίου καὶ πλὴν τῶν δομάτων ὑμῶν καὶ πλὴν πασῶν τῶν εὐχῶν ὑμῶν καὶ πλὴν τῶν ἑκουσίων ὑμῶν ἃ ἂν δῶτε (2PesPl.2AorSubjAt- δίδωµι) τῷ κυρίῳ
-além dos sábados do Senhor, e além dos vossos dons, e além de todos os vossos votos, e além de todas as vossas ofertas voluntárias que derdes ao Senhor.  


5. Verbos terminados em “mi” com radicais terminados em consoantes:
a- Com sufixo -nu - O paradigma é representado pelo verbo deίkumi (radical deik-);
b-  Sem sufixo.
eἰmί, kaqήmi (kaqήmai – estar sentado), sugkάqhmai
Verbos com radicais terminados em consoantes
Radicais terminados em consoantes – Paradigma deiknumi = mostro
Pres Ind At
Imperfeito Ind At
Imperativo
deίknumi-Eu mostro
ἐdeίknun- Eu mostrava

deίknuV
ἐdeίknuV
deίknuqi - mostra
deίknusi(n)
ἐdeίknu
deίknύtw
deίknumen
ἐdeίknumen

deίknute
ἐdeίknute
deίknute
deίknusi(n)
ἐdeίknusan
deuknύtwsan
Infinitivo: deίknumai;
 particípio: deίknuV, ύntoV, deίknusai, hV, deikn ύn, -toV
Τί σημεῖον δεικνύεις ἡμῖν, -2PesSg,PresIndAt (deίknύw/deίknumi)
-Que sinal mostras para nós?
πάντα δείκνυσιν αὐτῷ - 3PesSg.PresIndAt (deίknύw/deίknumi)  
- Tudo mostra a ele.
μείζονα τούτων δείξει αὐτῷ ἔργα. -3PesSgFutIndAt (deίknύw/deίknumi)   
-Mostrará obras maiores do que esta.
καὶ ἔδειξέν μοι ποταμὸν ὕδατος ζωῆς-3PesSg.1AorIndAt (deίknύw/deίknumi)   
- Mostrou-me um rio de água da vida.


Pres Ind Méd/Pas
Imperat. Méd/Pas
Imperf.Ind Méd/Pas
deίknumai-sou mostrado

edeίknumen-eu era mostrado
deίknusai
deίknuso-sê mostra.
edeίknuso
deίknutai
deίknusqw
edeίknuto
deίknumeqa

edeίknumeqa
deίknusqe
deίknusqe
edeίknusqe
deίknuntai
deίknuntai
edeίknunto
Infinitivo: deίknusqai;  particípio: deiknύsmenoV, h, on

Ref.LXX. Ez.43.10. καὶ σύ υἱὲ ἀνθρώπου δεῖξον τῷ οἴκῳ Ισραηλ τὸν οἶκον καὶ κοπάσουσιν ἀπὸ τῶν ἁμαρτιῶν αὐτῶν καὶ τὴν ὅρασιν αὐτοῦ καὶ τὴν διάταξιν αὐτοῦ
- Tu pois, ó filho do homem, mostra aos da casa de Israel o templo, para que se envergonhem das suas iniqüidades; e meçam o modelo.   


 6. O verbo ἀfίhmi . É verbo composto  + ”ihmi”  = Perdôo, mando embora, deixar.
Possui uma variedade de significados como "perdoar", "abandonar", "divorciar", "deixar", "permitir" etc. Sem o contexto, não saberemos  qual deve ser usado.
Pres Ind At
Imperf.Ind At(só na 3ªPes Sg)
Imperat. Pres At
ἀfίhmi - Perdôo
ἤfihn

ἀfeiV - Perdoas
ἤfieV
ἀfίei
ἀfίhsi - Perdoa
ἤfien
ἀfίetw
ἀfίhmen,afίomen-perdoamos
ἠfίemen

ἀfίete -Perdoais
ἠfίete
ἄfete
ἀfίousi - Perdoam
ἠfίesan
ἄfiέtwsan

Ref.LXX. 1Macb.10.29. καὶ νῦν ἀπολύω ὑμᾶς καὶ ἀφίημι (1PesSg.PresIndAt. -ἀφίημι) πάντας τοὺς Ιουδαίους ἀπὸ τῶν φόρων καὶ τῆς τιμῆς τοῦ ἁλὸς καὶ ἀπὸ τῶν στεφάνων
- Desde agora isento/perdoo  a vos e a todos os judeus dos impostos, da taxa do sal e das coroas.

2ºAorSubj At
Pres do Infinit At
ἀfίenai
Pres Ind Méd/Pas
ἀfίetai -ἀfίentai -ἀfίontai
ἀfὦ
-
ἀfῆ

1ºAor do Ind At
ἀfῆka
2ºAor Imperat. At
2ª pes-ἀfeV(deixa)- ἀfῆte
-
ἀfῆte
2ºAoristo InfinitAt
ἀfeinai
2ºAor.part At
ἀfeίV
ἀfὦsi
πιστός ἐστιν καὶ δίκαιος, ἵνα ἀφῇ ἡμῖν τὰς ἁμαρτίας -(3PesSg.2AorSubjuntAt)  
– Ele é fiel e justo para perdoar os nossos pecados.
καὶ ἄφες (2PesSg.Imperativo.2AorAt) ἡμῖν τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν, καὶ γὰρ αὐτοὶ ἀφίομεν (1PesPl.PresIndAt) παντὶ ὀφείλοντι ἡμῖν· καὶ μὴ εἰσενέγκῃς ἡμᾶς εἰς πειρασμόν.
-E perdoa-nos os nossos pecados, pois também nós perdoamos a qualquer que nos deve, e não nos conduzas em tentação, mas livra-nos do mal.
καὶ οὐκ ἤφιεν (3PesSg.ImperfIndAt) λαλεῖν τὰ δαιμόνια, ὅτι ᾔδεισαν αὐτόν.
- E não deixava os demônios falarem, porque o conheciam.
οὐκ ἀφίστατο (3PesSg.Imperf.IndMed/passivo-ἀφίστhμι) τοῦ ἱεροῦ
- Não deixava o templo.
Pres SubjAt
Fut do Ind At
Infinitivo Pres
1 Aor Ind At

ἀfίῶ
ἀfήsw
ἀfiέnai
ἀfῆka

ἀfiῆV  
ἀfήseiV  

ἀfῆkaV

ἀfih
ἀfήsei
Particípio Pres
ἀfῆke

ἀfiῶmen
ἀfήsomen
ἀfieίV
ἀfήkamen

ἀfiῆte
ἀfήsete
ἀfieῖsa  
ἀfήkate

ἀfiῶsi
ἀfήsousii
ἀfiέn
ἀfῆkan

Ἤρξατο λέγειν ὁ Πέτρος αὐτῷ Ἰδοὺ ἡμεῖς ἀφήκαμεν (1PesPl.1AorIndAt-ἀφίημι)πάντα καὶ ἠκολουθήκαμέν σοι.
-E Pedro começou a dizer-lhe: Eis que nós tudo deixamos, e te seguimos.

οἱ δὲ εὐθέως ἀφέντες τὰ δίκτυα ἠκολούθησαν αὐτῷ. (Part2AorAt. N.MascPl- ἀφίημι.)
-Então eles, deixando logo as redes, seguiram-no.


                     Verbos fhmί - falo-digo
Pres Ind At
Pres Suj At
Imperf Ind At
Imperativo At Pres
fhmί-
fῶ-que eu fale
ἐfhn- dizia

fήV
fῆV
ἐfhV- dizias
faqί
fhsin- diz
fῇ
ἐfh - dizia
fάtw
famέn
fῶmen
ἐfῶmen- dizíamos

fatέ
fῆte
ἐfete- dizíeis
fάte
fasί(n)
fῶsin
ἐfῶsin- diziam
fάntwn

2º Aoristo Ind At - parίsthmί -apresentar, provar
1º Aoristo Ind At - parίsthmί
parέsthn- assisti
parέsthsa- assisti
parέsthV- assististe
parέsthsaV- assististe
parέstῃ - assistiu
parέsthse(n) - assistiu
parέsthmen- assistimos
parέsthamen- assistimos
parέsthte- assististes
parέsthate- assististes
parέsthsan- assistiram
parέsthan- assistiram
                                                                                            

At.1.3. οἷς καὶ παρέστησεν (3PesSg.AorIndAt.- parίsthmί) ἑαυτὸν ζῶντα μετὰ τὸ παθεῖν αὐτὸν ἐν πολλοῖς τεκμηρίοις, δι’ ἡμερῶν τεσσεράκοντα ὀπτανόμενος αὐτοῖς .
- aos quais também, depois de haver padecido, se apresentou vivo, com muitas provas infalíveis, aparecendo-lhes por espaço de quarenta dias,

Ref.LXX.Gn.40.4. αὶ συνέστησεν ὁ ἀρχιδεσμώτης τῷ Ιωσηφ αὐτούς καὶ παρέστη (3PesSg.2AorIndAt.- parίsthmί) αὐτοῖς ἦσαν δὲ ἡμέρας ἐν τῇ φυλακῇ
E o guarda do cárcere entregou-os a José, que os servia.  Assim estiveram por algum tempo em detenção.   

Referência para consulta no Evangelho de João
10:15
15:16
15:13
19:42
19:3
13:29
11:48
12:7
14:18
14:27
16:28
16:32


XXXII. FUSÃO DO e DE AUMENTO
                       



e+a
e+ai
e+au
e+e
e+ei
e+eu
e+o
e+oi
h
ῃ
hu
h
ῃ
hu
w
ῳ



Presente
Acréscimo
Imperfeito

ἀkoύw
e+
 akoύw
ἤko ύ on
ouvia
ἐgeirw
e+
egeίrw
ἤge ίr on
erguia
eἰrhneύw
e +
eἰrhneύw
ἠrhneύon
Fazia paz
aὐxanw
e +
a ὐxάnw
hὔxάnon
aumentava
eὺrίskw
e +
eὐrίskw
hὔrίskon
achava
ὸmilew
e
+ὁmilew
ὤmiloun
Conservava
oἰkέw
e+
 oἰkέw
ᾤkoun
Mora-va

Pres.
Fut.
Subjuntivo
Imperfeito
luw
lusw
lu w  mai
raiz+alongamento da VT
e lu o n
Raiz+e de aumento

110. Verbos defectivos - São verbos depoentes, faltam algumas das formas (tempo, modo, pessoa). Isso ocorre por que às vezes a voz ativa e média têm a distância tão curta que chega a desaparecer.
Cerca de 75% dos verbos de voz média do Novo Testamento são depoentes.
O termo “depoente” vem do latim “deporiere” significando “posto a parte”, isto é, tem ficado à parte da sua força original.
O paradigma é representado por fhmί.
ATIVA
MÉDIA
PASSIVA
vou, venho
ἐrcomai
-
trabalho
ἐrgάzomai
-

1) Ocorre também, a voz passiva chegar a ocupar o lugar da significação ativa:
ATIVA
MÉDIA
PASSIVA
quero
-
boulomai
te amo
-
fobέomai

2) Muitos usam tempos na voz ativa, média ou passiva são traduzidos no futuro.
baίnw
MÉDIA
bήsomai
Eu vou-PesInd At voz ativa
-
Eu irei- FutIndMed/Pas com significação ativa
ginwskw-conheço
-
gnwsomai-conhecerei
lambάno- recebo
-
lhmyomai-receberei
eἰmί - eu sou
-
ἔsomai-serei

                                                                    
Presente do Indicativo Médio- ἔρχομαι
ἔρχομαι
Eu venho
Os verbos depoentes têm a forma média ou passiva com significação sempre ativa. São verbos passivo na forma, mas ativo no sentido.
O verbo pode ser depoente em um tempo verbal, mas “não depoente” em outro.

ἔρχῃ 
Tu vens
ἔρχεται 
Ele vem
Ἐρχόμεθα
Nós vimos
Ἔρχεσθε
Vós vindes
ἔρχονται 
Eles vêm



                Jo.10.10. ὁ κλέπτης οὐκ ἔρχεται (PresIndMéd/Depoente.3PesSg- ἐrcomai) εἰ μὴ ἵνα κλέψῃ καὶ θύσῃ καὶ ἀπολέσῃ· ἐγὼ ἦλθον (2AorIndAt.1PesSg ἐrcomai) ἵνα ζωὴν ἔχωσιν καὶ περισσὸν ἔχωσιν.
-O ladrão não vem senão para roubar, matar e destruir; eu vim para que tenham vida e a tenham em abundância.  

Ref.LXX. 1Sm.10.10. καὶ ἔρχεται ἐκεῖθεν εἰς τὸν βουνόν, καὶ ἰδοὺ χορὸς προφητῶν ἐξ ἐναντίας αὐτοῦ·
- E ele vem de lá até o outeiro, eis que um grupo de profetas lhes saiu ao encontro;


1 Aor Ind At. poreύomai - Ir
1Aor Ind Pas.ἀpokrίnomai - Responder
ἐporeύqhn
ἐporeύqhV
ἐporeύqh
ἐporeύqhmen
ἐporeύqhte
ἐporeύqhsan
fui
foste
foi
fomos
fostes
foram
ἀpekrίqhn
ἀpekrί qhV
ἀpekrίqh
ἀpekrίqhmen
ἀpekrίqhte
ἀpekrίqhsan
respondi
respondeste
respondeu
respondemos
respondestes
responderam


At.3.8. καὶ ἁλλόμενος καὶ αἰνῶν τὸν Θεόν.
- E saltando e louvando a -Deus. (N.MasSg.PartPresMed/pass- ἅλλομαι)
Jo.1.21. Ὁ προφήτης εἶ σύ; καὶ ἀπεκρίθη Οὔ.
- És tu o profeta? E respondeu:Não.   (3PesSg.1AorIndPass-ἀποκρίνομαι)
Mt.5.44. προσεύχεσθε ὑπὲρ τῶν διωκόντων ὑμᾶς·
-  orai pelos que vos perseguem; (2PesPl.ImperativoPres.Méd/pass.- προσεύχομαι)


Nenhum comentário:

Postar um comentário